به گزارش شهرآرانیوز، هنوز سه روز تا تشییع تاریخی امام شهید امت در مشهد باقی مانده است، اما حال و هوای شهر از همین امروز رنگ وداع گرفته؛ وداعی که این بار نه فقط با اشک که با واژهها نوشته میشود.
مسجد الزهرا(س) احمدآباد عصر دوشنبه، ۱۵ تیرماه، میزبان جمعی از خوشنویسان، هنرمندان و شهروندانی بود که دور میزهای ساده نشستند تا با قلم و مرکب، احساس خود را بر کاغذ جاری کنند. شومیزهای سفید، کاغذهای رنگی و قلمهایی که آرام روی صفحه حرکت میکردند، یکی پس از دیگری به پلاکاردهایی تبدیل میشدند که قرار است در روز تشییع، در دستان مردم مشهد روایتگر اندوه، وفاداری و ایستادگی باشند.
هنوز دقایقی از ساعت ۱۵ نگذشته است، اما مسجد پر شده از مردان و زنان مشهدی که اهل قلم هستند و آنچه در دل دارند را بر کاغذ عیان میسازند. اینجا خبری از شعارهای از پیش چاپشده نیست. هر جمله، دستنوشتهای است که از دل صاحب قلم برآمده؛ از سوگ و دلتنگی گرفته تا عهد برای ادامه راه و دفاع از آرمانهایی که مردم، آنها را متعلق به خود میدانند همچون بانوی هنرمندی که گوشه انتهایی میزهای چیده شده ایستاده و دارد روی شومیز سفیدی که جلویش قرار دارد دل و دستش را با هم گرم میکند. خانم سعیدی بعد از آنکه به واسطه یکی از دوستانش اطلاعیه پویش را در گروه دوستانهشان دیده بود گفت: من وقتی تصمیم گرفتم اینجا بیایم با رهبر شهید عهد کردم شعارهایی که به دل و ذهنم میآید را خودش به من الهام کند چرا که معتقدم من به دعوت ایشان اینجا هستم.
اینجا خوشنویسانی هم حضور دارند که ماههای گذشته در اجتماعات مردمی حضور داشتهاند، این بار هم در کنار مردم ایستادهاند تا هنر را در خدمت روایت یک واقعه تاریخی قرار دهند، یکی از این افراد به شهرآرانیوز گفت: بعد از آنکه رهبر انقلاب دستور به حضور در خیابانها را دادند من هم با توانی که داشتم به میان مردم رفتم و شروع به شعارنویسی کردم و آنچه مردم میخواستند را برایشان نوشتم.
او درباره پلاکاردنویسیهایی که تاکنون انجام داده ابراز کرد: شعارهایی که در ایام گذشته نوشتم متناسب با زمان و اتفاقات مختلفی که در کشور داشتیم بود، اما در ایام تشییع پیکر رهبر شهید آنچه بیشتر مورد استقبال قرار گرفته پلاکاردهایی با مفهوم خونخواهی رهبر و انتقام بود و هست.
فضای مسجد، بیشتر به یک کارگاه جمعی شباهت دارد؛ جایی که سکوت قلمها گاه با زمزمه صلوات یا گفتوگوهای کوتاه درباره متن پلاکاردها شکسته میشود. هرکس جملهای را مینویسد که احساس میکند باید در روز بدرقه امام شهید، مقابل چشم میلیونها نفر قرار بگیرد، اما زهرا جهانپور که از جمله خوشنویسان قدیمی شهر است نظر متفاوتی را مطرح کرد و گفت: اینکه همه یکجا جمع شویم و کنار هم شعارنویسی داشته باشیم ایده خوبی است، اما بهتر بود زودتر اجرا میشد و اطلاع رسانی میشد. ما فرصت زیادی برای تولید نداریم.
جهانپور ادامه داد: مشهد و اتفاقی که در این شهر دارد میافتد متفاوت از شهرهای دیگر است به همین دلیل باید نسبت به شهرهای دیگر متفاوتتر عمل کنیم تا بهتر دیده شود. چشم تمام جهان به سوی مشهد است و میتوانستیم به جای نوشتن شعارهای تکراری که تا الان خیلی در تجمعات دیدیم به ایدههای ناب و دقیقتر و جدیدتری برسیم.
این پویش مردمی با عنوان «باید برخاست» به همت سازمان فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد برگزار شده و تا زمان اذان مغرب ادامه پیدا کرد. به گفته جاوید کیانی، معاون شهردار و رئیس سازمان فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد، هدف از برگزاری این برنامه، فراهم کردن فرصتی برای مشارکت مستقیم مردم در آمادهسازی مراسم تشییع و ثبت پیامها و دلنوشتههای آنان برای این رویداد تاریخی است.
در گوشه و کنار مسجد، پلاکاردهایی که ساعتی پیش تنها چند برگ کاغذ بودند، اکنون آمادهاند تا در روز تشییع، بر فراز دستان مردمی قرار گیرند که برای بدرقه امام شهیدشان به خیابانها خواهند آمد؛ نوشتههایی که شاید ماندگارترین تصویرشان نه در مرکب سیاه، بلکه در پیوند قلم، احساس و حضور مردمی باشد که باور دارند برای چنین روزی، «باید برخاست.»